«اصلن اون‌موقعا آدم به این‌چیزا فکر نمی‌کنه که. بچه­س تو دنیای خودش­ئه. چه­می­دونه رو ماشین هم­سایه­ش که هی توپاشونو پاره می­کنه، اگه بنویسه «کچل»، بیست سال بعد برای تحقیقات محلی­ی  استخدام رسمی پشت سر آدم می­گه طرف عرق­خورئه و خانوم­بازئه و اینا. اونم فط به خاطر یه کچل. کاش اقلن فحش خوار مادر می­نوشتم. حالا امشب یه حالی به دیوار خونه­شون بدم...کف بالا بیاره مرتیکه­ی کینه‌شتری‌ی...  کچل.»