خدا پدرمادرِ مخترع موبایل رو بیامرزه.یه وقتایی آدم دلش می­گیره دوست دره بشینه یه گوشه­ی تاریکی تو پارک زنگ بزنه به یکی، قار قار گریه کنه.اگه موبایل نبود نمی­شد که.تو صف تلفن عمومی هی می­خوای آب­غوره بگیری، مرده با سکه می­زنه به شیشه.

                                           ***

وجدان بیدار: سر برج که قبض موبایلت اومد به­ت سلام می­کنم.

 

پیوست:عجب دوره زمونه­ی کثافت و گهی شده ها.وجدان آدم هم سر مسائل مادی بیدار می­شه.