کوچه‌ی بی‌ دارودرخت

خوش­بختانه وقتایی هم که من خواب نمی­بینم، دوستام زحمت می­کشن و به­جای من خواب می­بینن. یکی از رفقا خواب دیده­بود که توی یه کلاس فیلم­نامه نویسی استاده منو که شلوغ می­کردم انداخته بیرون. بعد از رفتنِ من این رفیق­مون به استاد گفته این یارو حسابی خرش می­ره و با اطلاعاتیا دم­­خورئه و الان می­ره آمارتو می­ده پدرتو درمی­آرن. استاده هم کوتاه اومده رفیق­مونو فرستاده دنبال من. اما من خودمو گه کردم و گفته­م حتا اگه بمیرم هم پامو تو اون کلاس نمی­ذارم. بعدشم سوار بالون شده­م رفته­م به آسمون.